Helaas heeft de Berner Sennenhond niet het eeuwige leven. De Berner Sennenhond kent een aantal rasspecifieke en algemene afwijkingen. Sommige hiervan zijn erfelijk, anderen zijn verworven gedurende het leven. Hieronder een korte beschrijving van kwalen en ziektes die de Berner Sennenhond kunnen treffen.

Raadpleeg bij twijfel over de gezondheid van uw Berner Sennehond altijd uw dierenarts!

HD

HD of voluit heupdysplasie is een kwaal die bij veel grote hondenrassen en dus ook de Berner Sennenhond voorkomt. Zoals de naam al aangeeft is het een aandoening van de heupen en houdt in dat het heupgewricht niet goed ontwikkeld is waardoor de aansluiting van de heupkop met de heupkom niet voldoende is. In het ergste geval kan de heup zelfs ‘uit de kom schieten’.

HD is een multifactoriële aandoening. Dit wil zeggen dat meerdere factoren een rol spelen in het ontstaan van HD. Geschat wordt dat circa 30% van het ontstaan van HD een erfelijke basis heeft. Naast erfelijkheid spelen ook externe factoren een rol. Hierbij moet u denken aan overgewicht, veel traplopen en springen. Het is van belang uw pup in het eerste levensjaar gedoseerd beweging te geven en bij voorkeur niet teveel onverwachte bewegingen te laten maken.

ED

ED of elleboogdysplasie is een verzamelnaam voor een aantal afwijkingen in de ellebogen van de hond. Overeenkomst tussen deze aandoeningen is dat ze pijn en dus kreupelheid veroorzaken. Deze klachten manifesteren zich meestal al in het eerste levensjaar.

Net als HD is ook ED een multifactoriële aandoening. Dus ook voor ED geldt dat het ontstaan deels erfelijk en deels extern bepaald wordt. Externe factoren die ED nadelig beïnvloeden zijn overgewicht, trauma en voeding. Ook hier geldt dat beweging gedoseerd moet worden.

Levershunt

Bij levershunt is sprake van een extra bloedvat in de lever. Een levershunt kan ook buiten de lever om lopen maar bij de Berner Sennenhond loopt deze praktisch altijd door de lever heen. Als gevolg van dit extra bloedvat loopt het bloed niet door de lever zelf. De taak van de lever is het filteren van de afvalstoffen. Gebeurt dit niet dan zullen giftige stoffen zich ophopen in het lichaam. De Berner Sennenhond met een levershunt wordt dus langzamerhand vergiftigd.

Onnodig te zeggen dat een levershunt niet met het leven verenigbaar is. Als er een vermoeden is van levershunt, kunnen puppies hier al op jonge leeftijd op getest worden.

MH

MH of of Maligne Histiocytose is een kwaadaardige vorm van kanker die de Berner Sennenhond helaas te vaak treft. MH manifesteert zich vaak als een tumor met eerdere haarden in een of meerdere inwendige organen. Hierdoor is vaak niet aan te geven in welk orgaan MH begonnen is.

MH komt voor bij middelbare tot oudere honden maar kan bij de Berner Sennenhond ook al op jongere leeftijd voorkomen. MH heeft een snel progressief karakter. Helaas is er geen afdoende therapie beschikbaar. Aangenomen wordt dat MH polygenetisch vererft hetgeen wil zeggen dat er meerdere genen verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van MH. Ondanks dat er al veel onderzoek naar MH verricht is en nog gedaan wordt, is er nog geen adequate test beschikbaar.

DM

DM of degeneratieve myelopathie is een progressieve neurologische aandoening van het ruggenmerg van de Berner Sennenhond. DM zorgt voor afbraak van de beschermlaag van de zenuwen hetgeen leidt tot verlammingsverschijnselen en in een later stadium ook incontinentie. 

DM wordt veroorzaakt door een genetische afwijking waar gelukkig op te testen is middels DNA. De eerste tekenen van DM manifesteren zich meestal tussen de leeftijd van 6 en 10 jaar. De prognose voor een Berner Sennenhond met DM ligt tussen de 6 en 18 maanden. Er bestaat geen behandeling tegen DM. Wel kan de voortschrijding enigszins vertraagd worden door wandelen en zwemmen en zo de spieren van de achterhand te versterken. Een schrale troost beidt het feit dat een Berner Sennenhond met DM geen pijn heeft. 

Hotspots

Vertaald vanuit het Engels is een hotspot een ‘het plek’.  Een hotspot ontstaat als de huid wat geïrriteerd is door bijvoorbeeld een vlooi- of tekenbeet maar dit kan ook door een klein wondje. Bij de Berner Sennehond kan de oorzaak van een hotspot ook liggen in de lange vacht in combinatie met hoge temperaturen en vochtigheid, bijvoorbeeld na zwemmen. Doordat de hond aan deze geïrriteerde plek gaat likken, krabben en bijten, krijgt de plek niet de gelegenheid te genezen.

Doordat de huid beschadigd is, kunnen de op de huid levende bacteriën makkelijker binnendringen en zo een ontsteking veroorzaken. Hierdoor worden jeuk en irritatie erger en uw Berner Sennenhond zal nog meer gaan krabben, bijten en likken en de ontsteking zal zich uitbreiden.

Gelukkig is een hotspot vervelend maar niet levenbedreigend. Als uw Berner Sennenhond een hotspot heeft, is het van belang het gebied rondom de hotspot te scheren zodat de huid goed kan drogen. Daarnaast is het van belang de huid goed te ontsmetten en te behandelen. Uw dierenarts kan u daar verder mee helpen.

Entingen

Puppies die bij ons het nest verlaten zijn geënt en ontwormd. Wij adviseren u het entschema van uw dierenarts te volgen.